تبليغاتX
welcom to partala blog

welcom to partala blog

 

 

http://pix2pix.org/show.php?ID=1484


 

نوشته شده توسط partala در جمعه شانزدهم دی 1390 ساعت 3:59 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت


 

 یلدامبارک

 

                              


 

نوشته شده توسط partala در چهارشنبه سی ام آذر 1390 ساعت 3:41 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت


 

 

 

                                            


 

نوشته شده توسط partala در چهارشنبه سی ام آذر 1390 ساعت 3:37 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت


 

                                                     www.shereno.com

 

 

غزل نامه طوفان

 

 


 

نوشته شده توسط partala در چهارشنبه سی ام آذر 1390 ساعت 3:27 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت


یه سلام دوباره

 

سلام دوستای گلم

شرمنده که تواین مدت نتونستم آپ کنمآخه بدجوردرگیردرس ودانشگامتازه

امروز امتحانام

تموم شد دیگه داشت حالم بهم میخورد خداروشکر راحت شدم

واسم دعا کنین که نتیجه بگیرم

قربوستووووووووووووووووووون


 

نوشته شده توسط partala در پنجشنبه هفتم بهمن 1389 ساعت 3:48 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت


 

 

خیانت تنها این نیست که شب را با دیگری بگذرانی 

 

 خیانت می تواند دروغ دوست داشتن باشد

 

خیانت تنها این نیست که دستت را در خفا در دست دیگری بگذاری

 

خیانت می تواند جاری کردن اشک بر دیدگان معصومی باشد . (شکسپیر)

 

 

نیمه شب آواره و بی حس و حال

در سرم رویای جامی بی زبان

پرسه ای آغاز کردیم در خیال

دل به یاد آورد ایام وصال

                                                          از جدایی یک دو سالی می گذشت

                                                           یک دو سال از عمر رفت و برنگشت

دل به یاد آورد اول بار را

خاطرات اولین دیدار را

آن نظر بازی آن اسرار را

آن دو چشم مست آهو باز را

                                                            همچو راضی مبهم و سر بسته بود

                                                             چون من او هم از تکرار خسته بود

آمد و هم آشیان شد با من او

هم نشین و هم زبان شد با من او

خسته جان بودم که جان شد با من او

                                                              دامن اش شد خواب گاه خستگی

                                                               این چنین آغاز شد دلبستگی

وای از آن شب زنده داری تا سحر

وای از آن عمری که با او شد به سر

مست او بودم ز دنیا بی خبر

دم به دم میشد این عشق بیشتر

                                                                 آمد و در خلوتم دم ساز شد

                                                                 گفت وگوها بین ما آغاز شد

گفتمش در عشق پا برجاست دل

گر گشایی چشم زیباست دل

 گر تو زرتمان شوی دریاست دل

بی تو شام بی فرداست دل

                                                                  دل ز عشق روی تو حیران شده

                                                                  در پی عشق تو سرگردان شده

گفت در عشقت وفاذارم بدان

من تو را بس دوست میدارم بدان

شوق وصلت را به سر دارم بدان

چون تویی مخمور خمارم تو بدان

                                                                      باتوشادی میشودغم های من

                                                                      با تو زیبا میشود فردای من

گفتمش عشقت به دل افزون شده

دل ز جادوی رفت افسون شده

جز تو هر یادی به دل مدفون شده

عالم از زیباییت مجنون شده

                                                              بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش 

                                                              طعم بوسه برد از سرم عقل و هوش

در سرم ج عشق او سودا نبود

بهر کس جز او در دل جا نبود

دیده جز بر روی او بینا نبود

هم چو عشق من هیچ گل زیبا نبود

                                                          خوبی او شهره آفاق بود

                                                             در نجابت در نکوهی طاق بود

روزگار اماوفا با ما نداشت  

طاقت خوشبختی ما را نداشت

پیش پای عشق ما سنگی گذاشت

بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

                                                           آخر این قصه هجران بود و بس

                                                           حسرت و رنج فراوان بود و بس

یار مارا از جدایی غم نبود

از غمش مجنون عاشق کم نبود

بر سر پیمان خود محکم نبود

سهم من از عشق جز ماتم نبود

                                                          با من دیوانه پیمان ساده بست

                                                          ساده هم آن عهد و پیمان را شکست

بی خبر پیمان یاری را گسست

این خبر ناگاه پشتم را شکست

آن کبوتر عاقبت از بند رست

رفت و با دلدار دیگر عهد بست

                                                         با که گویم او که هم خون من است

                                                          خصم جان و تشنه خون من است

بخت بد وین وصل او قسمت نشد

این گدا مشمول آن رحمت نشد

آن طلا حاصل به این قیمت نشد

                                                             عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست

                                                             با چنین تقدیر بد تعبیر نیست

از غمش با دود و دم همدم شدم

باده نوش غصه او من شدم

مست و مخمور و خراب از غم شدم

ذره ذره آب گشتم کم شدم

                                                             آخر آتش زد دل دیوانه را

                                                             سوخت بی پروا پر پروانه را

عشق من از من گذشتی خوش گذر

بعد از این حتی تو اسمم را نبر

خاطراتم را تو بیرون کن  زسر

دیشب از کف رفت فردا را نگر

                                                              آخر این یکبار بشنو از من پند

                                                               بر منو بر روزگارم دل نبند

عاشقی را دیر فهمیدی چه سود

عشق دیرین گسسته تار و پود

گر چه آب رفته بازآید به رود

ماهی بیچاره اما مرده بود

                                                             بعد از این آشیانت هر کس است

                                                              باش با او یاد تو ما را بس است.

 

 


 

نوشته شده توسط partala در دوشنبه بیست و هشتم تیر 1389 ساعت 4:5 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت


خداروشکر

 

 

از وقتی عاشق شدم

فرصت بیشتری پیدا کردم

فرصت بیشتری برای اینکه پرواز کنم

وبعد زمین بخورم!

واین عالی است!...

هر کسی شانسی برای پرواز کردن وزمین خوردن را ندارد

متشکرم!

اگر نمیتوانم همیشه مال تو باشم

اجازه بده گاهی،زمانی ازآن تو باشم

واگر نمیتوانم گاهی،زمانی ازآن توباشم

بگذار هروقت که تو میگویی،کنار تو باشم

اگر نمیتوانم دوست پاک وخوب تو باشم

اجازه بده دوست پست وکثیف تو باشم

اگر نمیتوانم عشق راستین تو باشم

بگذار باعث سرگرمی تو باشم

اما مرا اینگونه ترک مکن

بگذار در زندگی تو،دست کم چیزی باشم...

 


 

نوشته شده توسط partala در جمعه بیست و پنجم تیر 1389 ساعت 1:17 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت